Twee keer ben ik vastgelopen in mijn carrière. Niet door gebrek aan kennis, maar door gebrek aan inzicht.
Als jong hoofd P&O bij een hogeschool voelde ik dat er iets speelde tussen het bestuur en de directeuren. Maar ik kon het niet benoemen — en niemand vertelde me dat ik midden in een jarenlange machtsstrijd was terechtgekomen. Mijn beleidsplannen en ikzelf dienden daardoor voor mijn gevoel als bliksemafleider.
Twintig jaar later, andere rol, hetzelfde patroon. Een heldere opdracht, een gemotiveerd team — en toch liep het vast. Eindeloze discussies over randzaken. Ik probeerde harder te overtuigen. Werkte niet. Want onze opdracht was niet de opdracht van de ander.
In beide gevallen had ik geen schaduwmanager. Niemand die met mij meedacht over wat er écht speelde. Die vroeg: klopt je opdracht nog? Is de steun die je denkt te hebben ook echte steun? Wat gebeurt er als jij weg bent?
In het publieke domein is zelden wat het lijkt. Een besluit dat genomen is, landt nog niet. Formele structuren zijn één ding, informele verhoudingen een ander. En wie er middenin zit, ziet het niet altijd.
Daarom bied ik nu aan wat ik zelf had willen hebben: iemand die het systeem kent, het zelf heeft meegemaakt, en je daarom de scherpe vragen kan stellen. Geen coach, geen methodiek. Gewoon: wat speelt er, wat kun jij ermee, wat is je volgende stap.
Soms heb je niet iemand nodig die het beter weet. Je hebt iemand nodig die helpt zien wat er écht speelt. Ik vertel dit verhaal ook uitgebreider in de Gamechangers-podcast van RDTA, samen met Daphne Pieterson en Leen van Ochten — bekijk de aflevering via rdta.nl/podcast-afl-19.
Herken je dit? Neem contact op via hanno@implementhr.nl

Geef een reactie